Social Games ή στα ελληνικά κοινωνικά παιχνίδια είναι αυτά που παίζονται δωρεάν online σε ιστοσελίδες  κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook και MySpace. Εκατομμύρια παίχτες είναι εγγεγραμμένοι σε παιχνίδια όπως το Farmville, Cityville ή το Mafia Wars και ασχολούνται από λίγα λεπτά μέχρι και ώρες την ημέρα ενώ οι κατασκευαστές των πιο πετυχημένων παιχνιδιών κάνουν αστρονομικούς τζίρους.

Έτσι μέχρι και οι πιο πετυχημένοι και καταξιωμένοι publishers παιχνιδιών για υπολογιστές και κονσόλες που παράγουν και διανέμουν παιχνίδια από τις αρχές της δεκαετίας του 80, βλέπουν νεοσύστατες εταιρείες παραγωγής social games όπως η Zynga να τους ξεπερνούν πλέον σε κεφάλαιο. Η αγορά των games αλλάζει κι είναι φυσικό όλοι να θέλουν ένα κομμάτι από την πίτα. Μικρά developer studio που εξειδικεύονται σε παιχνίδια για Facebook ή και Iphone ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια και ακόμη και οι μεγαλύτεροι publishers όπως η ΕΑ και η Ubisoft στρέφονται στο μαζικό κοινό του Facebook δημιουργόντας free-to-play εκδόσεις των πιο πετυχημένων τίτλων τους.

Ενώ ένα top παιχνίδι για κονσόλες όπως το Playstation 3 ή το Xbox 360 αγγίζει κόστος παραγωγής μερικών εκατομμυρίων δολαρίων και απευθύνεται σε έμπειρους παίχτες που έχουν την συγκεκριμένη κονσόλα στο σπίτι τους, τα παιχνίδια του Facebook απευθύνονται σε ένα κοινό εκατομμυρίων χρηστών που μπορεί να μην έχουν καμία σχέση με το gaming και να είναι οποιοδήποτε φύλο και ηλικία. Χαρακτηριστικό δε είναι το γεγονός ότι το μεγαλύτερο ποσοστό ατόμων που παίζουν παιχνίδια στο Facebook είναι μητέρες και συνταξιούχοι, ομάδες που ουδέποτε θα δοκίμαζαν παιχνίδια πχ. στο Playstation.

Το κόστος παραγωγής των social games είναι σχετικά μικρό: Έχουν σχεδόν ανύπαρκτη πλοκή και η ειρωνεία είναι ότι για την τόση φοβερή εξάπλωση που έχουν κάνει τους τελευταίους μήνες, τα γραφικά τους είναι μεν πολύχρωμα αλλά θα μπορούσαν να είχαν γίνει πριν 10 χρόνια - σαν να ξαναγινόταν η τηλεόραση ασπρόμαυρη. Από την άλλη οι πανάκριβες παραγωγές για κονσόλες και υπολογιστή απαιτούν προεργασία και έρευνα, σχεδιασμό και συγγραφή της πλοκής και της ιστορίας, τρισδιάστατα, αληθοφανή γραφικά με απίστευτα εφέ, ατελείωτα επίπεδα και εναλλαγή στο παιχνίδι, ένα φοβερό soundtrack και ομιλία που γίνεται από επαγγελματίες ηθοποιούς και φυσικά πολύπλοκο προγραμματισμό – για να αναφέρουμε μόνο λίγα.

Το καλύτερο όμως στα social games είναι το μοντέλο πληρωμής: Όποιος θέλει μπορεί προαιρετικά να πληρώσει ελάχιστα ποσά της τάξεως μερικών ευρώ για να κάνει μεγαλύτερη και γρηγορότερη πρόοδο ή να αποκτήσει αποκλειστικά αντικείμενα. Ακόμη και αν το ποσοστό των παιχτών που πληρώνει είναι πολύ μικρό, ίσως γύρω στο 5%, αυτό στο σύνολο των εκατομμυρίων εγγεγραμμένων παιχτών σημαίνει ένα τεράστιο νούμερο. Από την άλλη τα καλά παιχνίδια για υπολογιστές και κονσόλες κοστίζουν όταν κυκλοφορήσουν για πρώτη φορά τουλάχιστον 40 Ευρώ κι έχουν να αντιμετωπίσουν την πειρατεία.

Γιατί τα social games έχουν τόσο τρομερή εξάπλωση; Το συναρπαστικό με τα social games είναι ότι παίζονται με τους φίλους μας. Οι γείτονες στο αγρόκτημα ή τα μέλη της Μαφίας είναι αληθινοί φίλοι κι όχι κάποιοι ξένοι συμπαίκτες που βρήκαμε στο Internet. Μπορούμε να μοιραστούμε τα κατορθώματά μας μαζί τους και να συνεργαστούμε, μπορούμε να αναμετρηθούμε μαζί τους για να μαζέψουμε περισσότερους πόντους, να τους στείλουμε εικονικά δωράκια και πολλά άλλα. Είναι απλά, δεν απαιτούν πολύ χρόνο ή - επιτρέψτε μας - πολύ σκέψη και δεν τελειώνουν ποτέ. Μας δίνουν την δυνατότητα με τις ενέργειές μας να αναβαθμιζόμαστε και να μαζεύουμε πράγματα που μπορούμε να δείχνουμε στους φίλους μας. Είναι για πολλούς πραγματικά εθιστικά. Και φυσικά τα παιχνίδια αυτά παίζονται κατευθείαν στον browser χωρίς να χρειάζονται φοβερές απαιτήσεις συστήματος. Έτσι μπορούμε την ώρα που μιλάμε με τους φίλους μας, σερφάρουμε στο Διαδίκτυο ή... όταν δεν έχει δουλειά και δεν βλέπει το αφεντικό, με ένα παλιό laptop να παίζουμε ένα απλό παιχνιδάκι για να περνάει η ώρα.