Η οικονομική κρίση και η καλπάζουσα ανεργία ωθούν όλο και περισσότερους ανέργους στα γραφεία εύρεσης εργασίας.
Πρόκειται για μία κατάσταση που αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν αναλογισθεί κανείς ότι οφείλεται εν πολλοίς στην αδυναμία των επιφορτισμένων με την πάταξη της ανεργίας κρατικών οργάνων και φορέων να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, δηλαδή να προσφέρουν θέσεις εργασίας στον οικονομικά μη ενεργό πληθυσμό. Σε αυτό το σημείο ξεκινά ο ρόλος των γραφείων εύρεσης εργασίας τα οποία αναλαμβάνουν να επιτελέσουν όσα δεν είναι σε θέση να πράξουν οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς, δηλαδή να βοηθήσουν τους ανέργους, και ιδίως τους νέους ανέργους, να εξασφαλίσουν μία θέση εργασίας προκειμένου να καλύψουν κατά το μάλλον ή ήττον τις βιοποριστικές τους ανάγκες. Η λογική λέει πως το κράτος θα έπρεπε να είναι σε θέση να αποκαταστήσει επαγγελματικά τους ανέργους, που είτε ξόδεψαν πολλά χρόνια για να ολοκληρώσουν ανώτερες ή ανώτατες σπουδές είτε απέκτησαν κάποια ειδικότητα μέσω επαγγελματικών σχολών για την ενσωμάτωση τους στον οικονομικά ενεργό πληθυσμό. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι διαφορετική και το κενό του κράτους το καλύπτουν τα γραφεία εύρεσης εργασίας, κερδοσκοπικά ή μη κερδοσκοπικά, αφού το ποσοστό των ανέργων που καταχωρούν τα βιογραφικά τους σημειώματα σε τέτοιου είδους γραφεία αυξάνεται διαρκώς.
Τα γραφεία εύρεσης εργασίας «εκμεταλλεύονται» τη μεταβολή του κοινωνικού και οικονομικού σκηνικού, που συντελείται κυρίως τα τελευταία χρόνια, και προσπαθούν να εδραιώσουν τη θέση τους στη συνείδηση των ανέργων ως η μοναδική λύση για την εξεύρεση εργασίας. Ουδείς αμφισβητεί το κοινωνικό έργο που παράγουν τα γραφεία εύρεσης εργασίας, εντούτοις μήπως ήρθε η ώρα να οικοδομηθεί ένα πραγματικό και ανθρωποκεντρικό κράτος πρόνοιας που θα ενδιαφέρεται ουσιαστικά για τον άνεργο πληθυσμό και θα συνεργάζεται αγαστά με τα γραφεία εύρεσης εργασίας ώστε το εργατικό δυναμικό να ενισχυθεί με ανθρώπους γεμάτους όρεξη για δουλειά και ζωή;

γραφεία εύρεσης εργασίας